Paul Wood’a göre, ses hızının en az beş katı hıza ulaşan hipersonik füzeler, sadece süratleriyle değil, atmosferde öngörülemez manevralar yapabilme yetenekleriyle dengeyi bozuyor. Balistik füzelerin aksine kavisli bir rota izlemeyen bu füzeler, radarlar tarafından tespit edildiklerinde müdahale için gereken süreyi saniyeler düzeyine indiriyor. Bu durum, NATO’nun karar alma mekanizmasını felç ederek, Soğuk Savaş dönemindeki "dehşet dengesini" Moskova lehine çeviriyor.
NATO ve Rusya: Askeri Harcama ve Teknolojik Uçurum (2025/2026):
| Gösterge | NATO (Kolektif) | Rusya Federasyonu |
| Savunma Bütçesi | 1.4 Trilyon Dolar | 141 Milyar Dolar |
| Füze Teknolojisi | Geliştirme aşamasında | Zirkon, Avangard (Aktif) |
| Savunma Stratejisi | Çok katmanlı füze kalkanı | Hipersonik saldırı ve caydırıcılık |
| Kritik Avantaj | Sayısal ve maddi üstünlük | Niteliksel ve hız temelli üstünlük |
Hibrit Savaş ve Siyasi Baskı Aracı
Makale, Rus ordusunun Ukrayna’daki konvansiyonel kayıplarına rağmen, hipersonik füzelerin Putin için etkili bir siyasi baskı aracına dönüştüğünü belirtiyor. Uzmanlar, Rusya’nın Avrupa’ya yönelik geleneksel bir kara istilası başlatma kapasitesinin zayıf olduğunu, ancak hipersonik silahlar üzerinden yürütülen "psikolojik savaşın" ittifakın birliğini sarsmayı hedeflediğini savunuyor. Bu silahlar, NATO üyelerini tek tek tehdit ederek "hibrit savaş" kapsamında bir şantaj unsuru olarak kullanılıyor.
Batı’nın Yanıtı: "Hipersonik Demir Kubbe" İhtiyacı
NATO ülkeleri, bu tehdidi bertaraf edebilmek için İsrail’in "Demir Kubbe" sistemine benzer ancak çok daha yüksek hızlardaki hedefleri vurabilecek gelişmiş savunma ağlarına ihtiyaç duyuyor. Mevcut sistemlerin hipersonik manevraları takipte yetersiz kaldığı belirtilirken, gelecekteki olası çatışmaların asker sayısından ziyade, hız ve yapay zeka destekli önleme sistemlerinin savaşı olacağı öngörülüyor. Wood’a göre Putin’in "taktiksel fırsatçılığı", Batı’yı askeri harcamalarını teknolojik devrim yapmaya zorlayan benzeri görülmemiş bir çıkmazla karşı karşıya bırakıyor.
