Gazze'de sağlık sisteminin çökmesiyle birlikte 40 binden fazla hasta, hayata tutunabilmek için gözünü Refah Sınır Kapısı'na dikmiş durumda. Yarısı resmi tıbbi sevk belgesine sahip olan bu hastalar, her gün güncellenen seyahat listelerinde kendi isimlerini ararken zaman aleyhlerine işliyor.
İbrahim'in "sessiz tümör" ile imtihanı
29 yaşındaki İbrahim, bu trajedinin en somut yüzlerinden biri. Beyinciğine ve işitme sinirlerine baskı yapan bir tümörle (hemanjiyom) yaşayan genç adamın durumu, 2024 yılından bu yana her geçen gün kötüleşiyor. Eşi, İbrahim'in durumunu şu sözlerle anlatıyor:
"Hastalık 4 yıl boyunca sessizdi; ancak çadırlardaki aşırı sıcak ve yerinden edilme süreci tümörü tetikledi. İbrahim önce dengesini, sonra duymasını kaybetti. Ağustos 2024'ten beri acil sevki var ama bugün 2026 yılındayız ve hâlâ buradayız. Ameliyat olmazsa felç veya körlük riski var."
İbrahim, savaşın ortasında doğan ikiz çocuklarının ağlama sesine bile tümörün yarattığı şiddetli çınlama nedeniyle katlanamıyor. Bir zamanlar futbol oynayan ve koşan genç adam, artık sokağın sonuna kadar bile yürüyemiyor.
Eğitim ve özlem: Parçalanmış aileler
Sınırda bekleyenlerden biri de Hamad Abu Jazar. Hamad'ın kalbi, saldırılardan hemen önce Mısır'a giden çocuklarıyla birlikte atıyor. Kızı Kahire Üniversitesi'nde mühendislik, oğlu Siraj ise diş hekimliği okuyor. İki yıldır çocuklarını göremeyen Hamad, evlerinin yıkıldığı haberini aldıkları o anın hayatlarındaki en zor an olduğunu söylüyor. Oğlu Siraj, telefonda babasına "Sizi her an kaybedeceğimiz korkusuyla uyuyamıyoruz" diyerek Gazze dışındaki çocukların da yaşadığı psikolojik yükü özetliyor.
İbrahim'in eşinin Al Jazeera Mubasher mikrofonlarına haykırdığı o soru, sınırda bekleyen binlerce kişinin ortak sesi oluyor: "Gazze halkının onurlu bir yaşam sürmesine engel olan nedir?" Burada insanlar bir ayrıcalık değil; sadece tedavi olma, yaşama ve ailelerine yeniden kavuşma hakkını talep ediyor.
