Jeffrey Epstein dosyalarında çok sayıda saygın akademisyenin isminin yer alması, kamuoyunda şaşkınlık yaratmaya devam ediyor. Cambridge Üniversitesi'nde görev yapan Profesör Christopher Marquis, 20 Şubat 2026 tarihinde The Guardian'da yayımlanan makalesinde, bu durumu sadece para veya ahlaki yozlaşma ile açıklamanın yetersiz olduğunu savundu. Marquis'e göre Epstein, akademik hayatın doğasındaki derin bir boşluğu fark ederek oraya sızdı: "Dış dünyadan kopuk, hantal bir bürokrasi içinde yaşayan ve sürekli onaylanma ihtiyacı duyan zihinlerin açlığı."
Marquis, üniversitelerin büyük bağışlara olan bağımlılığının, Epstein gibi figürler için kapıları ardına kadar açtığını vurguladı. Ancak bağışların ötesinde, Epstein'in asıl dehası akademisyenlere "nakit olmayan" ödüller sunmaktı. Medya bağlantıları, yatırımcı ağlarına erişim ve akademik makalelerin yarattığı "saygınlık" üzerinden kurulan sahte dostluklar, profesörlerin egolarını besleyen en büyük araçlar oldu.
Marquis'in analizine göre Epstein'in sızma noktaları:
| Yöntem / Araç | Akademik İhtiyaç | Stratejik Sonuç |
| Lüks Seyahat ve Konaklama | Seyahat bütçesi ve bürokrasi baskısı. | Konforlu bir "kaçış" ve borçlu hissettirme. |
| Ayrıcalıklı Erişim | Sektör liderleri ve siyasi nüfuz. | Akademisyenin kendini "seçilmiş" hissetmesi. |
| Entelektüel Hayranlık | Takdir görme ve zihinsel onaylanma. | Epstein'in kendini "bilim hamisi" olarak pazarlaması. |
| Lobi ve Bağışlar | Fon bulma zorunluluğu. | Üniversite yönetimlerinin denetimi gevşetmesi. |
"Lolita Ekspres" ve sınıfsal illüzyon
Yazıda, Epstein'in özel uçağının sadece bir ulaşım aracı değil, aynı zamanda akademisyenler için bir "sınıfsal ayrım" sembolü olduğu belirtildi. Marquis, üniversite içinde "isimsiz hakemler" ve reddedilen hibelerle sürekli hırpalanan profesörlerin, Epstein'in sunduğu sınırsız ilgi ve itibar karşısında ahlaki pusulalarını kaybettiklerini ifade etti.
Marquis makalesini, akademik dünyanın "hızlı prestij" arzusundan vazgeçmesi gerektiği uyarısıyla noktaladı. Şeffaflık ve etik denetimlerin kişisel imtiyazlarla takas edildiği her sistemin, istismarcılar için mükemmel bir av sahası oluşturduğunu vurguladı.
"Christopher Marquis: Epstein, akademisyenlerin kendilerini 'dahi' gibi hissetmesini sağladı; onlara peer-review (akran denetimi) gerektirmeyen bir prestij ve sonuçları olmayan bir ilgi sundu."
