Eski Pentagon ve Beyaz Saray yetkilisi David Des Roches, ABD'nin bölgeye 2003 sonrası en büyük hava gücünü yığmasına rağmen neden hala saldırıya geçmediğini analiz etti. Des Roches'a göre tek engel, operasyonel hazırlığın ve müttefikleri koruyacak savunma kalkanının henüz %100 seviyesine ulaşmamış olması.
Uzman, "Beklediğimiz şey, kuvvetlerin İran'ın nükleer tesislerini ve hava savunma ağını vururken; aynı zamanda Körfez ülkelerinin petrol ve sivil altyapısını İran'ın karşı saldırılarından koruyacak düzeye gelmesidir" dedi.
Bölgedeki askeri ve stratejik durum (Şubat 2026):
| Parametre | Mevcut Durum | Stratejik Analiz |
| Hava Gücü | İki uçak gemisi ve onlarca jet bölgede. | Saldırı için yeterli ancak savunma eksik. |
| Zaman Çizelgesi | Trump'ın "10-15 günlük" ültimatomu. | Mart ortasına kadar hazırlık sürebilir. |
| Kritik Hedefler | Nükleer tesisler ve lider kadro. | Halk Seferberlik Güçleri (Besic) odağı. |
| İç Dinamikler | İran şehirlerindeki protestolar. | Rejimin zayıf anında vurulması planlanıyor. |
Trump'ın Belirsizliği Ve Rejimin Tavizsizliği
Ocak ve Şubat aylarında İran'da yaşanan halk ayaklanmaları, Washington'ın askeri hesaplarını ciddi şekilde değiştirdi. Başkan Trump, bu protestoları rejimi devirmek veya ağır bir anlaşmaya zorlamak için bir fırsat olarak görüyor. Ancak Tahran, uranyum zenginleştirme ve füze programından vazgeçmeyi reddederek "kırmızı çizgilerinden" geri adım atmıyor.
Dışişleri Bakanı Marco Rubio, müzakerelerin sadece nükleer dosyayı değil, bölgesel grupları ve füzeleri de kapsaması gerektiğini belirtmişti. Trump'ın tarihi bir anlaşma mı imzalayacağı yoksa yıllar sürebilecek bir çatışmayı mı başlatacağı sorusu, askeri yığınak tamamlanana kadar gizemini korumaya devam edecek.
